دیروز به دعوت مصطفی (مهاجری) عزیز در سمینار یک روزه فلسفه علم در دانشگاه شریف شرکت کردم. سمینار ابتدا با خوش آمد گویی و مقدمه ای از دکتر گلشنی آغاز شد و بعد دو سخنران صبح و چند نفری هم بعد از ظهر مقالات خودشان را ارائه کردند و من در سه تا از سخنرانی ها شرکت کردم. از مقاله اول چیز زیادی نفمیدم، کلی خمیازه کشیدم و این ور و آن ور را دید می زدم تا چهره آشنایی یا آدم کت و کلفتی پیدا کنم (خوشبختانه: دکتر مجتهدی، دکتر سروش - پسر سروش معروف- و چند نفر دیگری که من به اسم نمی شناختمشان پیدا شدند). نوبت به مقاله خود مصطفی رسید با عنوان: آیا تمایز تحلیلی - تألیفی جزمی است؟ ( تمایز تحلیلی - تألیفی در نزاع بین کارنپ و کواین). کلی شانس آوردم که جدیداً کمی با نظرات پزیتیویستی و تفکرات فلسفه علمی کارنپ آشنا شده ام و البته کاملا بر حسب اتفاق در سال روز مرگ کواین هم چند مقاله در مورد نظرات او و همچنین ایراداتی که به کارنپ می گرفت در شرق و چند روز نامه دیگر خوانده بودم و گر نه از این یکی هم هیچی نمی فهمیدم.( اصولا به جهت باز شدن شاخه فلسفه علم در حدود سال 1920 در دنیا و رونق آن در ده های 50 و 60 کاملا جزو علوم جدید محسوب می شود و در پی این مطلب کتب کمی از آن به فارسی ترجمه شده است و من هم که در انگلیسی بی سواد و...). عصر هم سخنرانی دکتر نسرین در مورد: مشاهده پذیر و مشاهده پذیر برای ما ( نظرات ون فراسن و نقد آن) برگزار شد که بسیار سخنرانی خوبی بود که نشان از تسلط ایشان در موضوع داشت.

بعد هم که یکی از دوستان با 206 آمد دنبالمان و با هم به اصفهان آمدیم و به قول علی قدیمی الان از اصفهان می لاگم.