دلتنگي‌هاي آدمي را باد ترانه اي مي خواند،

روياهايش را آسمان پر ستاره ناديده مي گيرد،

و هر دانه برف به اشكي نريخته مي ماند.

سكوت سرشار از سخنان ناگفته است

...

مارگوت بيگل: ترجمه احمد شاملو