كسي كه در سنين بلوغ به سر مي‌برد هم زمان با بلوغ جنسي كم‌كم به خردورزي روي‌ مي‌آورد، با نگاهي عقلاني در زندگي مي‌نگرد، از بازيگوشي‌هاي كودكانه دست مي‌كشد و به تعبيري ديگر افسار احساسات خود را به مرور در دست مي‌گيرد، هر جا كه لازم بداند آنها را آشكار و هر جا كه صلاح بداند پنهان مي‌كند.

" به نام پدر " هر چند فيلم متوسطي بود اما پس از ديدنش احساس كردم حاتمي‌كيا كم‌كم دارد به يك فضای جدید در عرصه فكري خود مي‌رسد، فضایی که من اسمش را بلوغ فکری او مي‌گذارم، بلوغي كه تاكنون كمتر در فيلم هاي او ديده مي‌شد.

ناصر شفيعي با بازي پرويز پرستويي مثل هميشه شخصيت خود حاتمي‌كيا را نشان مي‌دهد ولي تفاوت هاي ‌اساسي بين او و قهرمان‌هاي قبلي حاتمي‌كيا مشاهده مي‌شود. واضح ترين اين تفاوت‌ها شايد با داوود فيلم روبان قرمز باشد كه بعد از جنگ در مناطق عملياتي بازمانده و تك و تنها مين خنثي‌ مي‌كند و به قولي بر خواهش‌‌هاي نفسش غلبه مي‌كند، ولي در "به نام پدر" ناصر پس از جنگ خانواده، كار و زندگي متمدن اجتماعي را براي خود بر گزيده است و راهي غير از ماندن در گذشته جستجو مي‌كند. در مقايسه‌اي دگير مي‌شود ديد كه بر خلاف حاج كاظم آژانس شيشه‌اي كه ديگران را مي‌نشاند تا به اجبار به قصه و حرف‌هايش گوش دهند اينجا ناصر هيچ‌گاه هوس داستان سرايي به سرش نمي‌زند مگر بر روي تپه شاهد كه آن هم بيشتر يك جور گله و شكايت است. اما اوج تفاوت ماهيتي قهرمان اين فيلم حاتمي‌كيا را در آن صحنه‌هايي مي‌توان پيدا كرد كه ناصر با آدم هايي كه روبريش قرار مي‌گيرند با وجود آنكه در جاي‌جاي فيلم تأكيد مي‌َشود كه مي‌تواند به هيچ وجه درگير نمي‌شود بلكه هربار سعي مي‌كند با ترفندهاي مختلف از كنارشان بگذرد، اين برخورد دقيقا برخلاف روحيه قهرمانان آژانس روبان قرمز و حتي ارتفاع پست است كه در جايي كه لازم مي‌بينند راحت اسلحه به دست مي‌گيرند و ديگران را تهديد مي‌كند.

اين تفاوت‌ها نشان مي‌دهد شخصيت مركزي فيلم حاتمي‌كيا در مواجه با دنياي مدرن و جامعه پيرامونش ديگر از آن توهم دوران گذشته خود را بيرون كشيده و به مرور زمان خود را با حقايق دنياي اطراف وفق مي‌دهد.

 اما سكانس پاياني فيلم كه ناصر به منطقه بازگشته و دوربين او را در حال مين‌يابي نشان مي‌دهد بيش از هرچيز بيان‌گر اين نكته است كه با وجودي كه حاتمي‌كيا به عقل مدرن روي آورده هنوز دل در گرو سنت دارد و در تنهايي‌هاي خود براي روياهايش احترام زيادي قائل است اما ديگر آن را به كسي توصيه نمي‌كند يا مانند اعلاميه‌اي آن را براي كسي نمي‌خواند.     

در همين ارتباط: تغيير چهره         ‌